close
تبلیغات در اینترنت
بيماري اي كه در آن فرد خودش را هميشه زشت مي بيند
loading...

میکروبیولوژی پزشکی

شايد شما هم افراد زيادي را بشناسيد که مدام جلو آينه مي ايستند، به چين و چروک هاي دور چشم خود خيره مي شوند و فکر مي کنند ثانيه به ثانيه ميزان اين چين ها بيشتر مي شود. يا مثلادايما بيني خود را نگاه مي کنند و افکار منفي به سرشان هجوم مي آورد که مثلااز قبل هم بزرگ تر شده و افتادگي نوک دماغشان…

آخرین ارسال های انجمن

بيماري اي كه در آن فرد خودش را هميشه زشت مي بيند

Admin بازدید : 737 دوشنبه 06 شهريور 1391 نظرات ()

شايد شما هم افراد زيادي را بشناسيد که مدام جلو آينه مي ايستند، به چين و چروک هاي دور چشم خود خيره مي شوند و فکر مي کنند ثانيه به ثانيه ميزان اين چين ها بيشتر مي شود. يا مثلادايما بيني خود را نگاه مي کنند و افکار منفي به سرشان هجوم مي آورد که مثلااز قبل هم بزرگ تر شده و افتادگي نوک دماغشان بيشتر، يا حالت بدن و شکل آن هم بدتر شده و لباس ها برايشان مناسب نيستند و اگر قرار است به مراسم يا ميهماني بروند نامناسب ترين و زشت ترين ميهمان جمع هستند، اما تمامي اين مشکلات چيزي است که تنها در ذهن اين افراد ساخته شده است. اين افراد چهره معمولي خود را به شکل خارق العاده اي زشت مي بينند و اين افراد بيشتر مبتلايان «اختلال بدشکلي بدن» هستند؛ اختلالي که در ذهن، آنها از خودشان يک هيولاي بدشکل مي سازند و باعث مي شود به شکلي افراطي، به لوازم آرايشي و عمل هاي جراحي رو بياورند.
    اما کساني که مدام سراغ انواع عمل هاي زيبايي مي روند و هيچ وقت هم راضي نمي شوند، به نوعي اختلال رواني مبتلاشده اند. آنها با ديدن يک جوش روي صورت خود مضطرب مي شوند و ساعت هاي طولاني از روز شان را تنها به تغييراتي فکر مي کنند که مي تواند آنها را زيباتر کند. عمل جراحي، راهي براي آرام کردن اين اشتياق نيست، بلکه مي تواند چنين اختلالي را به مراتب تشديد کند زيرا اين افراد بعد از انجام عمل، باز هم از چهره يا بدنشان راضي نمي شوند و مي خواهند با تکرار اين کار، باز هم ظاهرشان را تغيير دهند. اختلال بدشکلي بدن، يک مشکل شايع رواني است، مشکلي که در آغاز مبتلايان به آن، تنها زمان زيادي را براي فکر کردن به ظاهر شان سپري مي کنند اما در مراحل پيشرفته تر، با جراحي هاي مکرر يا تلاش براي زيبا شدن به قيمت آسيب ديدن، سعي مي کنند خود را آرام کنند.
    اين اختلال تنها يک ناراحتي گذرا نيست، بلکه چنين بيماري اگر با هيچ کدام از اين تلاش ها از ظاهرش راضي نشد، ممکن است خود را در خانه حبس کند يا دست به خودکشي بزند. مشکل اينجاست که اين افراد هرگز از تغييراتي که در ظاهرشان ايجاد مي کنند، راضي نمي شوند. در مراحل بالاي اين اختلال، آنها حتي به دليل نارضايتي از ظاهر شان، در موقعيت هاي اجتماعي ظاهر نمي شوند و تحصيل، کار يا هر پيشرفت ديگري را قرباني اين تصور مي کنند. اين افراد با قرار گرفتن در جمع دچار اضطراب شديد مي شوند. چنين افرادي ممکن است چندين بار با تيغ جراحي براي تغيير چهره شان تلاش کنند يا در يک ماه، بارها مدل و رنگ موهاي شان را تغيير دهند و باز هم راضي نشوند.
    گرچه مبتلايان اختلال بدشکلي بدن، از وضعيت عمومي ظاهرشان ناراضي هستند اما در بيشتر موارد شکايت اصلي آنها از بيني، موها، پوست، چشم ها، گونه و لب هاي شان است. البته آنها براي چاق يا لاغر شدن هم انرژي زيادي مي گذارند و هيچ وقت از اندامي که دارند، راضي نمي شوند. آنها هميشه گمان مي کنند که بخشي از بدنشان زياد از حد کوچک يا بزرگ است و براي تغيير دادن آن، وقت و هزينه زيادي صرف مي کنند. چنين افرادي ممکن است براي فراهم کردن هزينه عمل، زندگي شان را با مشکلات زيادي روبه رو کنند، اما اولويت آنها رفاه شان نيست؛ بلکه تنها رسيدن به ظاهري است که آرزويش را دارند. براي اين بيماران، وضعيت ظاهر شان از هر اندوهي در زندگي غم انگيزتر است. شايد نتوانيد به آنها خرده اي بگيريد چون تا زماني که توسط يک متخصص درمان نشوند، کنار آمدن با وضعيتي که دارند برايشان سخت ترين کار ممکن است.
    بعضي محققان مي گويند اين بيماري، منشا ژنتيک دارد اما بسياري ديگر، استرس هاي جبران ناپذير و اتفاقاتي که در مسير زندگي فرد مي افتد را منجر به چنين آسيب رواني اي مي دانند، اما اين مشکل به هر دليلي که ايجاد شود، بايد آن را مثل يک بيماري، جدي دانست و براي درمان آن از يک متخصص کمک گرفت. شما نمي توانيد مبتلايان آن را با تندي و خشم آرام کنيد بلکه تنها يک روانپزشک و روانشناس، پا به پاي هم، به کمک دارو و درمان شناختي رفتاري از پس آن برمي آيند. دارو درماني توسط يک روانپزشک، راه آخر آرام کردن مبتلايان به اين اختلال است و درمان شناختي رفتاري با کمک يک روانشناس يا روان درمانگر هم در از بين بردن نشانه هاي اين بيماري بي تاثير نيست.
    اختلال بدشکلي بدن، يک بيماري پنهان است. زيرا بسياري از دارندگان آن از اينکه دچار چنين بيماري اي هستند، اطلاع ندارند و آن را يک حساسيت عادي مي دانند. بسياري ديگر هم از اينکه مشکل خود را به زبان بياورند و به دنبال راه حل آن باشند، خجالت مي کشند. از طرف ديگر، بسياري از مبتلايان به آن از انواع ديگري از اختلالات رواني هم رنج مي برند و متاسفانه بسياري از متخصصان، از تشخيص اين مشکل جدي و ارجاع بيمار به يک روانپزشک غافل مي شوند. محققان مي گويند از هر صدنفر، چهار تا پنج نفر از اين مشکل رنج مي برند.
    
    
 روزنامه شرق ، شماره 1611 به تاريخ 6/6/91، صفحه 10 (روان شناسي)

ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:):(;):D;)):X:?:P:*=((:O@};-:B/:):S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟[حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی
تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • نویسندگان
    نظرسنجی
    چه مطالبی بیشتر در سایت قرار گیرد ؟




    آمار سایت
  • کل مطالب : 207
  • کل نظرات : 104
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 4973
  • آی پی امروز : 4
  • آی پی دیروز : 41
  • بازدید امروز : 25
  • باردید دیروز : 157
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 18
  • بازدید هفته : 470
  • بازدید ماه : 1,946
  • بازدید سال : 14,458
  • بازدید کلی : 1,416,436
  • کدهای اختصاصی